# У Беларусі абмяркоўваюць забарону на вытворчасьць штучных кветак

- URL: https://syn.by/hramadztva/bielarus-zabarona-vytvorchasc-shtuchny-kvietka/
- Published: 2026-11-18T20:00:12+00:00
- Updated: 2026-11-19T15:06:39+00:00
- Section: Грамадзтва
- Language: be
- RU edition: https://syn.by/ru/obshchestvo/belarus-zapret-proizvodstvo-iskusstvennyy-tsvetok.md
- EN edition: https://syn.by/en/society/belarus-ban-artificial-flowers.md

> Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяродзьдзя паведаміла пра магчымую забарону ў межах падрыхтоўкі Экалагічнага кодэксу. Штучныя кветкі, пераважна з поліэстэру і плястыку, вырабляюць у Кітаі і імпартуюць у іншыя краіны.

![](https://syn.by/wp-content/uploads/2026/11/illustration-8150-1024x585.webp)

Беларускія дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу могуць абмеркаваць забарону на вытворчасьць і рэалізацыю штучных кветак на тэрыторыі краіны. Пра гэта паведаміла Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяродзьдзя. Дзяржаўны орган займаецца падрыхтоўкай Экалагічнага кодэксу, у сьпісе мэтаў якога — забарона на вытворчасьць тавараў, адходы якіх складана або немагчыма перапрацаваць. Паводле праекту кодэксу, пералік такіх тавараў будзе ўсталёўваць урад.

Штучныя расьліны, якія часам завуць faux plants, — гэта імітацыі прыродных расьлінаў, што выкарыстоўваюцца для камэрцыйнага або жыльлёвага дэкору. З 1970-х гадоў асноўным матэрыялам для вытворчасьці штучных кветак служыць поліэстэр. Цяпер большасьць штучных кветак на рынку вырабляецца з поліэстэравай тканіны і плястыку. З пачатку 1980-х гадоў у раёне дэльты ракі Чжуцзян у правінцыі Гуандун (Кітай) пабудаваныя сотні фабрыкаў па вытворчасьці штучных кветак. Штогод у розныя краіны экспартуюцца тысячы 40-футовых кантэйнэраў з поліэстэравымі кветкамі і расьлінамі.

Дасьледаваньне паказала, што марфалягічныя прыкметы кветак абмяжоўваюць доступ кароткадзюбых відаў калібры да рэсурсаў нэктару. Паводле аўтараў, марфалягічныя абмежаваньні зьяўляюцца адным з важных мэханізмаў, што структуруюць трафічныя сеткі.⁠[[1]](#sob-ref-1)

У экспэрымэнце з удзелам 40 старшакласьнікаў (19 хлопчыкаў, 21 дзяўчынка) са старэйшай школы Kashiwanoha ў прэфэктуры Тыба (Японія) падыспытным цягам 3 хвілінаў паказвалі візуальную стымуляцыю сьвежых жоўтых аксамітак (Viola x wittrockiana “Nature Clear Lemon”) у гаршчку, а штучныя жоўтыя аксаміткі выкарыстоўваліся як кантроль. У параўнаньні са штучнымі аксаміткамі візуальная стымуляцыя сапраўднымі кветкамі прывяла да значнага зьніжэньня стаўленьня кампанэнтаў нізкай і высокай частаты варыябэльнасьці сардэчнага рытму, што адлюстроўвае актыўнасьць сымпатычнай нэрвовай сыстэмы. Прагляд сапраўдных кветак выклікаў пачуцьці «камфорту», «расслабленасьці» і «натуральнасьці». Вынікі паказваюць, што візуальная стымуляцыя сапраўднымі аксаміткамі выклікала ў старшакласьнікаў фізіялягічныя і псыхалягічныя эфэкты расслабленьня.⁠[[2]](#sob-ref-2)

У іншым дасьледаваньні параўналі фізіялягічныя эфэкты пасадкі сапраўдных кветак (садаводчая дзейнасьць) і звароту са штучнымі кветкамі (кантрольная дзейнасьць) на 16 удзельніках. Псыхалягічныя адказы, вымераныя з дапамогай шкалы сэмантычнага дыфэрэнцыяла, паказалі, што садаводчая дзейнасьць спрыяла пачуцьцям камфорту, супакоенасьці і натуральнасьці ў параўнаньні з кантрольнай дзейнасьцю. Аналіз фізіялягічных адказаў выявіў, што актыўнасьць сымпатычнай нэрвовай сыстэмы значна зьніжалася ў позьнім пэрыядзе (з 11 па 15 хвіліну) садаводчай дзейнасьці толькі ў групе тыпу A. Дасьледаваньне падтрымлівае тое, што садаводчая дзейнасьць можа ўзмацняць псыхалягічныя і фізіялягічныя эфэкты расслабленьня, хоць гэтыя фізіялягічныя эфэкты могуць адрозьнівацца ў людзей з рознымі рысамі асобы.⁠[[3]](#sob-ref-3)

Сэм Керышы зь Мейра, Шропшыр, пачала бізнэс Forget Me Nots у памяць пра свайго бацьку Шона Керышы, які нечакана памёр у мінулым годзе. Бізнэс стварае кветкавыя трыб'юты з шоўку, што імітуюць выгляд сьвежых кветак. Шон Керышы, былы салдат і ахоўнік, памёр у жніўні пасьля заражэньня сэпсісам. Сэм Керышы сказала, што сьмерць бацькі стала вялікім шокам. Яна паведаміла, што ёй назвалі цану 240 фунтаў стэрлінгаў толькі за слова «Grandad» (Дзядуля), якую яна не магла сабе дазволіць. Замест таго каб купіць кветкі ў флярыста, Сэм Керышы купіла ружы ў супэрмаркеце. Праз паўгода пасьля сьмерці бацькі ёй трэба было зрабіць нешта, каб дапамагчы сабе перажыць гора. Forget Me Nots пачаўся ў яе гасьцёўні, дзе яна пачала рабіць кветкавыя кампазыцыі з шоўку. Сэм Керышы дадала, што хацела, каб яе творы можна было выкарыстоўваць шмат разоў, бо сьвежыя кветкі, паводле яе слоў, выкарыстоўваюцца паўгадзіны, а потым выкідаюцца. Слова Grandad можна ўзяць у арэнду ў гэтага бізнэсу за 50 фунтаў стэрлінгаў.

Даведка

### Біяфілія і імітацыя прыроды

Гіпотэза біяфіліі, выдвінутая Э. О. Уілсанам у 1984 годзе, сьцьвярджае, што людзі схільныя шукаць кантакт з жывой прыродай. Біяфільны дызайн ужывае гэты прынцып у будынках: расьліны, зялёныя сьцены, натуральныя матэрыялы, дзённае сьвятло, віды на прыроду. Гэта дызайнэрскі падыход і гіпотэза, а не лячэньне. Агляд доказаў (Frontiers in Public Health, 2026; Frontiers in Physiology, 2025) паведамляе пра лепшае аднаўленьне пасьля стрэсу і настрою, але доўгатэрміновыя клінічныя эфэкты вывучаныя слаба. Экспэрымэнты зь віртуальнай рэальнасьцю (Yin et al., Environment International, 2020; 100 удзельнікаў) паказалі хутчэйшае аднаўленьне варыябэльнасьці сардэчнага рытму, частаты сардэчных скарачэньняў, скурнай праводнасьці і паказьнікаў трывогі пасьля стрэсара ў біяфільных віртуальных пакоях у параўнаньні зь небіяфільнымі, пераважна ў першыя хвіліны. Агляд 2026 году для бальніцаў ацаніў эфэкты як самыя моцныя для наўпростага кантакту з сапраўднай прыродай і ўмерана моцныя для імітаванай прыроды. Экспазыцыі кароткія, выбаркі малыя.

Крыніцы

- [Maglianesi і суаўтары, 2014, Journal of Animal Ecology](https://doi.org/10.1111/1365-2656.12319) doi.org

- [pmc.ncbi.nlm.nih.gov](https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4377915/)

- [pubmed.ncbi.nlm.nih.gov](https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/24112302/)
