Беларускія дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу могуць абмеркаваць забарону на вытворчасьць і рэалізацыю штучных кветак на тэрыторыі краіны. Пра гэта паведаміла Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяродзьдзя. Дзяржаўны орган займаецца падрыхтоўкай Экалагічнага кодэксу, у сьпісе мэтаў якога — забарона на вытворчасьць тавараў, адходы якіх складана або немагчыма перапрацаваць. Паводле праекту кодэксу, пералік такіх тавараў будзе ўсталёўваць урад.
Штучныя расьліны, якія часам завуць faux plants, — гэта імітацыі прыродных расьлінаў, што выкарыстоўваюцца для камэрцыйнага або жыльлёвага дэкору. З 1970-х гадоў асноўным матэрыялам для вытворчасьці штучных кветак служыць поліэстэр. Цяпер большасьць штучных кветак на рынку вырабляецца з поліэстэравай тканіны і плястыку. З пачатку 1980-х гадоў у раёне дэльты ракі Чжуцзян у правінцыі Гуандун (Кітай) пабудаваныя сотні фабрыкаў па вытворчасьці штучных кветак. Штогод у розныя краіны экспартуюцца тысячы 40-футовых кантэйнэраў з поліэстэравымі кветкамі і расьлінамі.
Дасьледаваньне паказала, што марфалягічныя прыкметы кветак абмяжоўваюць доступ кароткадзюбых відаў калібры да рэсурсаў нэктару. Паводле аўтараў, марфалягічныя абмежаваньні зьяўляюцца адным з важных мэханізмаў, што структуруюць трафічныя сеткі.[1]
У экспэрымэнце з удзелам 40 старшакласьнікаў (19 хлопчыкаў, 21 дзяўчынка) са старэйшай школы Kashiwanoha ў прэфэктуры Тыба (Японія) падыспытным цягам 3 хвілінаў паказвалі візуальную стымуляцыю сьвежых жоўтых аксамітак (Viola x wittrockiana “Nature Clear Lemon”) у гаршчку, а штучныя жоўтыя аксаміткі выкарыстоўваліся як кантроль. У параўнаньні са штучнымі аксаміткамі візуальная стымуляцыя сапраўднымі кветкамі прывяла да значнага зьніжэньня стаўленьня кампанэнтаў нізкай і высокай частаты варыябэльнасьці сардэчнага рытму, што адлюстроўвае актыўнасьць сымпатычнай нэрвовай сыстэмы. Прагляд сапраўдных кветак выклікаў пачуцьці «камфорту», «расслабленасьці» і «натуральнасьці». Вынікі паказваюць, што візуальная стымуляцыя сапраўднымі аксаміткамі выклікала ў старшакласьнікаў фізіялягічныя і псыхалягічныя эфэкты расслабленьня.[2]
У іншым дасьледаваньні параўналі фізіялягічныя эфэкты пасадкі сапраўдных кветак (садаводчая дзейнасьць) і звароту са штучнымі кветкамі (кантрольная дзейнасьць) на 16 удзельніках. Псыхалягічныя адказы, вымераныя з дапамогай шкалы сэмантычнага дыфэрэнцыяла, паказалі, што садаводчая дзейнасьць спрыяла пачуцьцям камфорту, супакоенасьці і натуральнасьці ў параўнаньні з кантрольнай дзейнасьцю. Аналіз фізіялягічных адказаў выявіў, што актыўнасьць сымпатычнай нэрвовай сыстэмы значна зьніжалася ў позьнім пэрыядзе (з 11 па 15 хвіліну) садаводчай дзейнасьці толькі ў групе тыпу A. Дасьледаваньне падтрымлівае тое, што садаводчая дзейнасьць можа ўзмацняць псыхалягічныя і фізіялягічныя эфэкты расслабленьня, хоць гэтыя фізіялягічныя эфэкты могуць адрозьнівацца ў людзей з рознымі рысамі асобы.[3]
Сэм Керышы зь Мейра, Шропшыр, пачала бізнэс Forget Me Nots у памяць пра свайго бацьку Шона Керышы, які нечакана памёр у мінулым годзе. Бізнэс стварае кветкавыя трыб'юты з шоўку, што імітуюць выгляд сьвежых кветак. Шон Керышы, былы салдат і ахоўнік, памёр у жніўні пасьля заражэньня сэпсісам. Сэм Керышы сказала, што сьмерць бацькі стала вялікім шокам. Яна паведаміла, што ёй назвалі цану 240 фунтаў стэрлінгаў толькі за слова «Grandad» (Дзядуля), якую яна не магла сабе дазволіць. Замест таго каб купіць кветкі ў флярыста, Сэм Керышы купіла ружы ў супэрмаркеце. Праз паўгода пасьля сьмерці бацькі ёй трэба было зрабіць нешта, каб дапамагчы сабе перажыць гора. Forget Me Nots пачаўся ў яе гасьцёўні, дзе яна пачала рабіць кветкавыя кампазыцыі з шоўку. Сэм Керышы дадала, што хацела, каб яе творы можна было выкарыстоўваць шмат разоў, бо сьвежыя кветкі, паводле яе слоў, выкарыстоўваюцца паўгадзіны, а потым выкідаюцца. Слова Grandad можна ўзяць у арэнду ў гэтага бізнэсу за 50 фунтаў стэрлінгаў.
Каментары
Каб пакінуць каментар, увайдзіце праз Telegram
Скануйце QR або адкрыйце Telegram:
Адкрыць у TelegramЧакаем пацьверджаньня…