Дасьледчыкі ETH Zurich распрацавалі мікраробатаў зь біясумяшчальнага гелю з магнітнымі наначасьціцамі, якіх уводзяць у крывяносныя сасуды. Пад дзеяньнем вонкавага магнітнага поля яны дапамагаюць лекам хутчэй раствараць тромбы. Пра дасьледаваньне ўнівэрсытэт абвесьціў 9 лістапада.[1][2]
У лябараторнай мадэлі сасуда з тромбамі са сьвіной крыві лекі разам з робатамі растварылі згустак у шэсьць разоў хутчэй, чым без іх. На жывых сьвіньнях праз 30 хвілінаў плошча адноўленага крывацёку аказалася ўдвая большай, чым пры выкарыстаньні аднаго прэпарату. Паводле іншых зьвестак пра тыя самыя тэсты, згусткі раствараліся прыкладна ў 10 разоў хутчэй.[1][2][3]
Прафэсарка мэдычных мікрасыстэм ETH Zurich Сымона Шюрле заявіла, што, наколькі вядома камандзе, яна першай паказала на клінічна значнай мадэлі буйной жывёліны: такі спосаб сапраўды ўзмацняе тромбаліз, гэта значыць растварэньне тромбаў.[4]
Кожны робат мае кулепадобную форму: жорсткі каркас з наначасьціцамі аксіду жалеза пакрыты гідрагелевай абалонкай. Па словах Шюрле, даўжыня робата каля васьмі мікрон, менш за соты дзель мілімэтра, і па памеры ён блізкі да эрытрацыта.[1]
Вярчальнае магнітнае поле, якое ствараецца звонку цела, прымушае робатаў перакульвацца ўздоўж сьценкі сасуда. Так узьнікаюць плыні, якія падганяюць трамболітычны прэпарат проста да тромбу. Робатаў уводзяць катэтарам побач са згусткам разам зь лекамі.[3]
Ідэю дасьледчыкі пазычылі ў бактэрыяў, якія арыентуюцца паводле магнітнага поля Зямлі з дапамогай маленькіх магнітных структураў. Шюрле сказала, што каманду ўразілі фізыка і ўласьцівасьці гэтых бактэрыяў ва ўмовах вярчальных магнітных палёў.[2]
Тромбы разьмясьцілі ў сасудах нырак жывых сьвіней і ўвялі робатаў разам з прэпаратам. Праца ішла сумесна з бэрлінскай клінікай Шарытэ. Крывацёк аднавіўся на большай плошчы, чым пры адным прэпараце.[5]
Прэпрынт працы апублікаваны на Research Square 9 сакавіка 2026 году. У ім апісаная падобная сыстэма з робатамі памерам каля 10 мікрон з дэкстранавай абалонкі і ланцужкоў наначасьціц аксіду жалеза. Камбінацыя давала лепшую рэканалізацыю пры дозах прэпарату нашмат ніжэйшых за клінічныя. Рэцэнзаванай публікацыі пакуль няма.[2][6]
На людзях тэхналёгію не правяралі. Перад клінічным ужываньнем патрэбныя даўжэйшыя выпрабаваньні бясьпекі на жывёлах і праверка на мадэлях асобных хваробаў, уключна з інфарктам міякарда. Каманда плянуе тэсты на большых жывёлах і на даўжэйшы тэрмін. Раней на мышах аксід жалеза і гідрагелевая абалонка бясьпечна раскладаліся ў арганізьме за некалькі тыдняў.[5]
Унівэрсытэт падаў патэнтную заяўку. Аўтары праекту Нікола Цэсаровіч, Джошуа Мэфін, Сымона Шюрле і Імо Ян трапілі ў пяцёрку фіналістаў прэміі Spark Award 2026.[4][7]
Тромбы перакрываюць крывацёк і замінаюць забесьпячэньню тканак кіслародам, што можа прывесьці да інфаркту ці інсульту. Прэпараты, што раствараюць згусткі, ёсьць, але даставіць іх да закупоркі цяжка менавіта праз парушаны крывацёк.
Каментары
Каб пакінуць каментар, увайдзіце праз Telegram
Скануйце QR або адкрыйце Telegram:
Адкрыць у TelegramЧакаем пацьверджаньня…